Ból barku- czyli uszkodzenie obrąbka stawu barkowego

Staw ramienny ma specyficzną budowę, ponieważ składa się on z dużej głowy kości ramienia połączonej z małą panewką, przez co możliwe jest wykonywanie nim bardzo dużej ilości ruchów. To z kolei może mieć negatywny wpływ na stabilność tego stawu. Zdarzyć się może np. uszkodzenie obrąbka stawu barkowego typu SLAP. 

1. Czym jest uszkodzenie obrąbka stawu barkowego typu SLAP?

Jest to określenie pochodzące z języka angielskiego, a dokładniej jest to Superior Labrum Anterior Posterior. Jest to nazwa, która określa uszkodzenie zarówno górnej części obrąbka panewki stawu ramiennego jak również przyczepionego w tym miejscu ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Przyczyną tego typu uszkodzenia stawu barkowego jest zazwyczaj wielokrotne powtarzanie pewnych ruchów lub ostry uraz.

2. Kto jest narażony na takie uszkodzenie?

 Najbardziej na tego typu urazy narażeni są sportowcy, którzy wykonują rzuty.  Najczęstszą przyczyną jest bowiem działanie bezpośredniej siły zewnętrznej na bark. Oprócz tego przyczyną takiego uszkodzenia może być uraz. W jego momencie dochodzi do silnego napięcia ścięgna bicepsa a głowa kości naramiennej wówczas przesuwa się  do góry. Biceps przy tym pociąga za obrąbek a w efekcie tego następuje jego oderwanie. Do uszkodzenia w wyniku urazu dochodzi najczęściej w sytuacjach:

  • silnego pociągnięcia za ramię. Do takiej sytuacji np. gdy spadając z wysokości odruchowo złapiemy za coś ręką. Możliwe jest to również u osób podnoszących ciężary na siłowni lub gdy np. przykręcamy coś u góry
  • podparcia się ramieniem 
  • w zwichnięciach stawu ramiennego

Przyczyny powstania uszkodzenia typu SLAP mogą być również degeneracyjne. Jest to szczególnie powszechne wśród sportowców uprawiających sporty, które w głównej mierze opierają się na ruchach miotających, np. rzut dyskiem, koszykówka. U osób takich nie dochodzi do zerwania obrąbka jak w przypadku klasycznego uszkodzenia typu SLAP. Dochodzi jednak do postrzępienia jego włókien. W sytuacji takiej dochodzi również do nadmiernego rozciągnięcia przedniej torebki stawowej. 

3. Objawy i diagnoza

Ciężko jest w tym przypadku postawić jednoznaczną diagnozę. Często zdarza się bowiem, że uszkodzenie typu SLAP do złudzenia przypomina inne uszkodzenia stawu ramiennego, przede wszystkim przypomina uszkodzenie mięśni stożka rotatorów albo np. niestabilność stawów. Jak zatem rozpoznać rodzaj tego uszkodzenia? Konieczna jest tutaj konsultacja z ortopedą jak również rezonans magnetyczny z kontrastem. Dodatkowo jeżeli istnieje podejrzenie, że mamy do czynienia również z niestabilnością bicepsa zaleca się również wykonanie badania USG a także w celu wykluczenia innych schorzeń konieczny może okazać się rentgen. 

Do najczęstszych objawów tego typu uszkodzenia barku należy min. ból pojawiający się zazwyczaj w skrajnym zakresie ruchu. Często zdarza się również uczucie przeskakiwania, blokowania bądź trzeszczenia. Zdarza się również, że osoby takie skarżą się na utratę kontroli kończyny podczas maksymalnej rotacji zewnętrznej. Ból nasila się przede wszystkim podczas zamachu ręką, lub przy ruchach wykonywanych ponad głową. Czasem, gdy dochodzi do zaostrzenia choroby może mieć miejsce również zapalenie torebki stawowej. 

4. Jak wyleczyć taki uraz?

Rodzaj leczenia powinien być dobrany indywidualnie do każdej osoby, w zależności przede wszystkim od typu uszkodzenia. W rzeczywistości jednak bardzo często okazuje się, że leczenie zachowawcze nie przynosi efektów. Wyjątkiem są tutaj zazwyczaj osoby mało aktywne fizycznie. A na czym polega wspomniane już leczenie zachowawcze? Do głównych zasad tego leczenia należą:

  • zaprzestanie aktywności fizycznej
  • przyjmowanie leków przeciwzapalnych w celu zminimalizowania bólu
  • przywracanie prawidłowej ruchomości
  • wzmacnianie mięśni stożka rotatorów jak również stabilizatorów łopatki

Dodatkowo, jeżeli uraz taki powstał u pacjenta, który jest szczególnie aktywny fizycznie warto- oprócz leczenia zachowawczego- po około 3 miesiącach zacząć powoli wprowadzać elementy, które są charakterystyczne dla dziedziny sportu jaki uprawia ta osoba. W najcięższych przypadkach może być konieczne leczenie operacyjne, przy czym rodzaj wykonywanej operacji zależy od wieku pacjenta. Może to być:

  • tzw. tenotomia (polegająca na odcięciu bicepsa)- zazwyczaj jest ona stosowana u kobiet powyżej 40-45 roku życia i u mężczyzn powyżej 60 roku życia, niepracujących fizycznie.
  • operacja artroskopowego przyszycia obrąbka- zalecana u większości mężczyzn i u kobiet poniżej 40-45 roku życia.

Po leczeniu zwykle konieczna jest jeszcze rehabilitacja, której zakres zależny jest od wielkości ingerencji w mięsień dwugłowy oraz od ilości współuszkodzeń.Możemy wyróżnić 4 podstawowe etapy rehabilitacji:

  • faza ruchu (1–10 dzień)
  • faza zaawansowana (2–4 tydzień)
  • faza dynamicznego wzmacniania (4–6 tydzień)
  • powrót do pełnej aktywności (zazwyczaj jest to okres powyżej 7 tygodni)

Ze względu na to, że uraz ten może być bardzo rozległy przeprowadzenie zarówno leczenia jak i późniejszej rehabilitacji powinno odbywać się pod okiem specjalisty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *