Kiedy adaptacja będzie skuteczna?

Kiedy adaptacja będzie skuteczna? 

Trening sportowy jest zorganizowanym procesem, w którym umysł i ciało poddaje się różnym bodźcom. Ma on przede wszystkim na celu zaadoptować nasz organizm do rozmyślnie aplikowanych mu obciążeń w czasie treningów. Zamiany, które zachodzą w całym organizmie ludzkim mają zmierzać do tego, aby był on jak najbardziej przystosowany do warunków startowego wysiłku, tak specyficznego w wybranej dyscyplinie sportowej w czasie zawodów. Jak pokierować taką adaptacją, aby stała się skuteczna i przyniosła oczekiwane przez nas rezultaty? 

Pożądana adaptacja ukierunkowana jest przez specyfikę wykonywanej dyscypliny

Zawodnikowi nie będzie na pewno chodziło o osiągnięcie jakiejś adaptacji, niemniej adaptacji dostosowanej do uprawianego przez niego sportu. Zatem zawodnik winien zapoznać się z podstawami systemu przetwarzania energii we własnej dyscyplinie, nieodzownymi umiejętnościami, jak i zdolnościami motorycznymi tak niezbędnymi do jej uprawiania.  

Sportowiec musi dowiedzieć się, które spośród procesów odtwarzania ATP dostarczą mu największą ilość energii dla mięśni podczas zawodów. Można tego rodzaju informacje uzyskać na kilka sposobów. Jednym spośród nich będzie branie udziału w zawodach, jak i oznaczanie powysiłkowego stężenia mlekowego kwasu we krwi. Stężenia do 4 mmol/ l będą świadczyły o tak zwanym wysiłku tlenowych, zaś od 4 do 8 mmol/ l o mieszanym, beztlenowo – tlenowym. Stężenia powyżej 8 mmol / l są charakterystyczne dla wysiłku beztlenowego. 

Takiego typu wiedza pozwala zawodnikom na kształtowanie w procesach treningowych odpowiednich rodzajów adaptacji organizmów. Takich samych informacji zawodnik będzie potrzebował w odniesieniu do cech, które dotyczą jego układu mięśniowego, jak i umiejętności, po to, ażeby móc podjąć odpowiedni typ treningu. Właściwe ukierunkowanie, co do wybranego rodzaju adaptacji, która będzie niezbędna w wybranej dyscyplinie to podstawowy krok celem osiągnięcia zakładanej sprawności fizycznej.  

Kumulatywny, przedłużony i bezpośredni efekt treningów

Celem osiągania specyficznej dla danej dyscypliny sportowej sprawności, zawodnik musi praktykować pobudzanie procesów adaptacyjnych. Będzie to rozbił z zastosowaniem środków treningowych, ćwiczeń i treningów, które nazywane są narzędziami oddziaływania. 

Każdy spośród przyjętych programów treningowych będzie wytwarzał dostosowawcze odpowiedzi organizmu, czyli inaczej efekty treningu. Odmienna będzie jednakże perspektywa tychże odpowiedzi, jak i adaptacji. Najkrótsze będą reakcje o charakterze fizjologicznym na obciążenia organizmu za pomocą jednostki treningowej, określonej objętości i intensywności ćwiczeń. 

Będą to na pewno zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, wyczerpanie się zapasów glikogenu w naszych mięśniach, obniżona przez zmęczenie zdolność do rozwijania siły, podwyższone ciśnienie krwi i tętno. Takie bezpośrednie efekty treningów powodują obniżanie się sprawności fizycznej zawodników. 

Po tym, jak ustąpi zmęczenie ujawnią się przedłużone efekty treningowe, przejawiające się w korzyściach, które wywołuje zastosowany wcześniej trening. Ujawnienie się tychże korzyści będzie tym bardziej opóźnione, im bardziej intensywny był trening. 

Ponowne wywoływanie efektów przedłużonych i bezpośrednich doprowadza do tak zwanych efektów kumulatywnych. 

Organizm osiąga swego rodzaju stopień dostosowania się do zmieniających się bodźców i obciążeń treningowych, które związane są z zawodami, jak i z treningami. 

Taki proces w wieloletniej perspektywie prowadzi zawodnika do bardzo wysokiego poziomu sportowego. Jednakże warunkiem jego osiągnięcia będzie planowość, podejście metodyczne, jak i stawianie sobie ambitnych celów w zakresie uzyskania następnych poziomów w ukierunkowanej adaptacji naszego organizmu. 

Miejsca zmian adaptacyjnych 

Organizm ludzki powinien być traktowany w pierwszej kolejności jako pewna całość. 

Podczas sportowych zawodów funkcjonuje w roli połączenia i wzajemnie zależnych działań różnorodnych jego funkcji, narządów i układów narządy. Jednakże w różnorodnych obszarach tegoż działania zawodnikowi potrzeba specyficznej dla jego dyscypliny sportowej adaptacji. 

Adaptacja mięśniowo-nerwowa będzie owocowała zwiększaniem się sprawności ruchu, lepszą koordynacją miedzymięśniową, śródmięśniową, zwiększeniem czynności, wzrostem pobudliwości w układzie nerwowym, przyspieszeniem częstotliwości i rekrutacji motorycznych jednostek. 

Równolegle do adaptacji mięśniowo-nerwowej zachodziła będzie metaboliczna adaptacja. Na jej zakres złożą się między innymi zwiększanie się zdolności do gromadzenia związków dających nam energię, glikogenu, fosfokreatyny, ATP, podwyższenie zakresu tolerancji organizmu na akumulowanie się kwasu mlekowego w mięśniach, rozrostu naczyń włosowatych celem jak najlepszego zaopatrywania tkanek w tlen i substancje odżywcze, zwiększenie zdolności do przetworzenia tłuszczów w roli źródła energetycznego w długotrwałych wysiłkach, zmiany w procesie enzymatycznym mających związek z mięśniami, poprawienie się glikolitycznego systemu przetwarzania zgromadzonej energii i systemu tlenowego.  

Zapraszamy do serwisu wielkamasa.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *